رها کردن.

فراموش کن دنیا در موردت چه فکری میکنه.

در نهایت، به آنچه که

این کار نیاز به مقداری یادگیری دارد.

و نوعی از عشق که ممکن است هنوز برای آن آماده نباشید.

سعی میکنی به جلو حرکت کنی، بعد دوباره به عقب برمیگردی و میخواهی بایستی...

قابل درک است. دنیا دائماً شما را تشویق میکند که «علیرغم همه مشکلات، موفق شوید».

اما هرگز از خود نپرسید که آیا این فرصتها از ابتدا برای شما در نظر گرفته شده بودند یا خیر.

اگر هدف، رسیدن به معیارهای شخص دیگری نباشد، چه؟

اگر تنها معیار مهم این باشد که چه چیزی شما را خوشحال میکند، چه؟

در آن صورت چه احساسی نسبت به خودتان خواهید داشت؟

اگر چیزی که بیش از همه دوست دارید، چیزی که مردم میگویند آرزویش را دارید، غیرواقعی باشد، چه؟

واقعاً از این طریق امرار معاش میکنید؟

چه اتفاقی میافتد اگر یک «شغل معمولی» مانعی برای پیشرفت شما شود، و زمینهای که برای کار در آن به دنیا آمدهاید، چیزی باشد که واقعاً به شما الهام میبخشد؟

خب حالا چی؟

چون وقتی خودت رو از همه چیز محروم میکنی...

انتظارات، اشتیاق و نقش -

آنچه میماند، تو هستی و روحت.

دیگر بس است.

خودت را خوشحال کن.

صرف نظر از سن.

صرف نظر از زمان.

کاری را که باید انجام دهی انجام بده، حتی اگر تاریخ مجبور شود از نو نوشته شود تا جایی برای تو باز شود.

در داخل قدم بزنید.